jueves, 8 de diciembre de 2011

cegas

hai que ter unha paciencia infinita co teatro aficcionado, por outra banda, estes tios, o fan gratis, e gustalle. Pero fódeme, despois atopalos na pescadería, e que te mirén con aires superiores, dicindote, si, son eu o actor de teatro. Espabila papafostias, quedeime durmido con a tua puta actuación! estiven por saltarte a chepa, e partirte a cara.
En definitiva, saca o peor de min, pero como dixen, por outra banda, o que dixen, hai que ter paciencia.
pois os de muros, fixeron unha obra, con toda a sua boa intención, o día internacional, contra a violencia de xénero, xogo de palabras, como que a sociedade estaba cega, por non denunciar isto. Ata ahí todo ben, boa idea, encomiable obxetivo de concenciación, a través do ocio... pero a forma de levalo a cabo, produxo o estupor xeneralizado, dende actores que se olvidan o texto, ata dialogos escritos por un neno de prescolar na casa. eu quedeime durmido, miña nai, a piques, e só nos arrancaron 2 aplausos, que eles entenderon que eran de gratitude, cando en realidade, foi por pena.

No hay comentarios:

Publicar un comentario